Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Πατάτα Ουγγαρέζα...



Μια φορά ήταν ένας επιστήμονας στο Los Angeles γύρω στα 50 με αρκετά διδακτορικά και αναγνωρίσεις στα χέρια του και έκανε έρευνα για τον καρκίνο. Το μόνο που του έλειπε για να ολοκληρωθεί λαμπρά η καριέρα του ήταν ένα Νόμπελ Ιατρικής. Έτσι λοιπόν είχε αφιερωθεί στα τελευταία χρόνια γύρω από την έρευνα σχετικά με την θεραπεία του καρκίνου.
Ανακάλυψε λοιπόν ότι υπάρχει ένα μυρμήγκι, γνωστό και ως το ‘’Μπλε μυρμήγκι του Αμαζονίου’’, το οποίο είναι πολύ σπάνιο, αλλά περιέχει στην κοιλιά του ένα συστατικό που μπορεί να θεραπεύσει τον καρκίνο. Μετά από έρευνες ο γιατρός ανακάλυψε ότι αν έβρισκε έστω κι ένα από αυτά και το έφερνε στο εργαστήριο, θα μπορούσε να πάρει το υγρό και να το αναπαράγει εργαστηριακά σε μεγάλες ποσότητες, κάνοντας την γιατρειά του καρκίνου τόσο απλή όσο ένα panadol για τον πονοκέφαλο. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα να σωθούν εκατομμύρια άνθρωποι αλλά και να του απονεμεθεί το πολυπόθετο Νόμπελ Ιατρικής.

 Επειδή όμως ο γιατρός ήταν μεγάλος σε ηλικία και θεώρησε την αποστολή πάρα πολύ επικινδυνη, αποφάσισε να βάλει μια αγγελία στη πιο γνωστή εφημερίδα της Αμερικής, ώστε να βρει κάποιον "ειδικό" να τον βοηθήσει. Έτσι λοιπόν μπήκε η παρακάτω αγγελία:

"Ζητείται συνεργάτης , με πείρα, ατρόμητος για επιστημονική έρευνα μεγάλης σημασίας στον Αμαζόνιο. Αμοιβή 10.000.000$ και όλα τα έξοδα πληρωμένα. Παρέχεται ιδιωτικό αεροπλάνο και πλήρης υποστήριξη για ό,τι υλικά ζητηθούν. Επικοινωνία Dr John Cooper, Τηλ 90 11 Σκάει Τρεις"

Μετά από ένα μήνα η γραμματέας ενημερώνει τον γιατρό ότι έλαβε τρία τηλεφωνήματα που αφορούσαν την αγγελία. Ο γιατρός πανευτυχής, καλεί προσωπικά τον πρώτο ενδιαφερόμενο και κανονίζουν συνάντηση το επόμενο πρωί στο γραφείο του.

Την επόμενη, η πόρτα χτυπάει και η γραμματέας περνάει στο γραφείο του γιατρού τον πρώτο ενδιαφερόμενο για την αποστολή. Είναι ένας τύπος με τζιν, πουκάμισο, γιλέκο με πολλές τσέπες και καπέλο καουμπόι, ίδιος ο Indiana Jones. Ο γιατρός δεν παραξενεύεται γιατί περίμενε ένας τέτοιος να εμφανιστεί και τον ανοίγει την συζήτηση:

-Είμαι πολύ κοντά σε μια μεγάλη ανακάλυψη που θα σώσει εκατομμύρια κόσμου και θέλω από σένα να φέρεις εις πέρας μια αποστολή που προσωπικά με είμαι σωματικά αδύνατον να καταφέρω.
-Πολύ ευχαρίστως κύριε, για τέτοια είμαι γεννημένος!
-Και για πείσε με, πως θα τα καταφέρεις?
-Κοιτάξτε, εγώ και η ομάδα έχουμε ταξιδέψει τα τελευταία είκοσι χρόνια σε όλο τον κόσμο ανακαλύπτοντας θησαυρούς. Δεν φοβόμαστε ούτε φίδια, ούτε πιράνχας. Πείτε μου τι πρέπει να βρώ και θα σας το φέρω!
-Ωωωωω πάρα πολύ ωραία, δεν περίμενα κάτι λιγότερο από σένα. Θέλω να πας στον Αμαζόνιο και να βρεις κάτι πολύ σπάνιο, το Μπλε Μυρμήγκι!
-Έχω ακούσει μύθους από φιλές του Αμαζονίου για τις ικανότητες και την σπανιότητα του, είναι δύσκολη αποστολή αλλά θα τα καταφέρω.
-Τι χρειάζεσαι?
-Μεταφορά στον Αμαζόνιο για 50 άτομα. Εκεί θέλω για να κινηθώ 10 Land Rover Discovery οκτακύλινδρα με φουλ εξοπλισμό για εξόρμηση σε δάσος. Θέλω προμήθειες και για τους 50 άντρες για ένα μήνα. Θέλουμε επίσης, μαχαίρια, όπλα και  φάρμακα.
-Τέλεια, θα τα έχεις όλα, τα λεφτά δεν είναι το θέμα! Ξεκινάς αύριο!

Έτσι και έγινε, ο wannabe Indiana ξεκίνησε για την αποστολή. Ψάχνει όλη ο ομάδα οργανωμένα για ένα μήνα, θερίζοντας σχεδόν όλο τον Αμαζόνιο, αλλά δεν βρίσκουν τίποτα. Μετά από μια συμπλοκή με μια φυλή κανιβάλων που αποδεκάτισε την ομάδα, παίρνει την μεγάλη απόφαση να γυρίσει πίσω.
Μετά την επιστροφή, τα νέα ανακοινώνονται στον γιατρό και αυτός έξαλλος διώχνει τον Indiana και ζητά από την γραμματέα του να κανονίσει ραντεβού με τον επόμενο ενδιαφερόμενο, την ίδια μέρα κιόλας.

Μετά από μία ακριβώς ώρα χτυπάει η πόρτα και μπαίνει ένας κοντός με βερμούδα, μπλουζάκι polo και γυαλιά. Ο γιατρός ξαφνιάζεται αλλά είναι αποφασισμένος οπότε ξεκινά την συζήτηση:
-Είμαι πολύ κοντά σε μια νέα ανακάλυψη και θέλω να σε στείλω σε μια αποστολή στον Αμαζόνιο να με φέρεις κάτι πολύ σπάνιο και πολύτιμο.
-Βεβαίως κύριε, τι είναι αυτό?
-Θέλω να με φέρεις το Μπλε Μυρμήγκι!

Ο γυαλάκιας κάνει μια αναζήτηση στο google και ενημερώνεται άμεσα για την κατάσταση. Ο γιατρός ξαφνιάζεται και του ζητά διαπιστευτήρια σχετικά με το πόσο ικανός είναι για την αποστολη:
-Και δεν με λες, εσύ πως είπαμε ότι θα δράσεις?
-Εγώ έχω τέσσερα πτυχία πληροφορικής και εργάζομαι σε διαστημικά προγράμματα. Μπορώ με την βοήθεια των υπολογιστών να τρέξω αλγόριθμους που μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους δορυφόρους και σε συνεργασία με τα μηχανήματα που θα φτιάξω θα βρούμε το μυρμήγκι asap!
-Τι χρειάζεσαι?
-Η ομάδα μου είναι 5 άτομα. Θα χρειαστούμε οδηγό για το δάσος καθώς και κάποιον που θα μας βοηθήσει με τα τεχνικά θέματα. Θέλουμε ένα cluster 20 υπολογιστών καθώς και άδεια να μπούμε σε  δορυφόρους του στρατού.
-Ο Γεν. Γραμματέας Άμυνας είναι κολλητός μου, ό,τι ζητήσετε θα το έχετε.
-Χαίρομαι μαζεύω την ομάδα μου και ξεκινάμε την δημιουργία του project.

Πάνε λοιπόν στον Αμαζόνιο και αυτοί, στήνουν τα μηχανήματα τρέχουν αλγορίθμους για 2 μήνες, βρίσκουν μια περιοχή ενός τ.χιλιομέτρου που πιθανότητα θα βρισκόταν το μπλε μυρμήγκι αλλά μια ξαφνική πλημμύρα από τις τροπικές βροχές τους χάλασε τα σχέδια με αποτέλεσμα η αποστολή να αποτύχει. 

Ο γιατρός, εξαγριωμένος που έφτασε τόσο κοντά, αλλά και πάλι δεν είχε το πολύτιμο μπλε μυρμήγκι στα χέρια του αποφασίζει να καλέσει ο ίδιος τον τρίτο και τελευταίο ενδιαφερόμενο. Έτσι λοιπόν μέσα σε μισή ώρα έχει κανονιστεί η συνάντηση και η γραμματέας ενημερώνει τον γιατρό. Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα ένας δίμετρος μαντραχαλάς, φέτες κοντοκουρεμμένος, ντυμένος φούλ παραλλαγή, ίδιος ο Ράμπο! Εκστασιάζεται ο γιατρός και αμέσως μπαίνει στο ψητό:
-Έχω μια αποστολή για σένα, πάρα πολύ δύσκολη. Όποιον άλλον έστειλα απέτυχε!
-Μάλιστα κύριε! Προχωρήστε στις πληροφορίες .....
-Πες με πρώτα τι διαπιστευτήρια έχεις και θες να αναλάβεις την αποστολή, θέλω κάτι παραπάνω από επαγγελματία.
-Γόνος στρατιωτικής οικογένειας, με πολλές διακρίσεις σε αθλήματα και ενα μεταπτυχιακό στην μηχανολογία. Έχω κάνει καταδρομέας και με την εκπαίδευση που έχω δεχθεί μπορώ και επιβιώνω στην άγρια ζούγκλα για μέρες ακόμα και χωρίς προμήθειες. Επίσης έχω γυρίσει με εύσημα από τον ίδιο τον πρόεδρο της Αμερικής από τον πόλεμο του Ιράκ (...)
-Πωωωω!!! Καλά μιλάμε είσαι ο ειδικός που ήθελα. Λοιπόν άκου. Είμαι πολύ κοντά σε μια νέα, πολύ μεγάλη ιατρική ανακάλυψη, που θα δώσει ζωή σε πολλούς ανθρώπους και σε μένα θα αποφέρει ένα Νομπελ ιατρικής. Αυτό που χρειάζομαι είναι μόνο ένα μυρμήγκι. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αυτό ζει στον Αμαζόνιο και είναι πάρα μα πάρα πολύ σπάνιο. Θέλω λοιπόν να πας, να βρεις ένα και να με το φέρεις. Η αμοιβή σου θα είναι αυτήν που γράφεται στην αγγελία και όλα σου τα έξοδα θα καλυφθούν από μένα! Είσαι η τελευταία μου ελπίδα, σε παρακαλώ δέξου την πρόταση μου .....
-Μάλιστα Κύριε, δέχομαι. Θα χρειαστώ μόνο μερικές προμήθειες και ένα όπλο!
-Μόνο αυτά??? Οι άλλοι είχαν τόνους εξοπλισμού και δεν τα κατάφεραν!
-Μην ξεχνάτε, είμαι εκπαιδευμένος για τέτοιες καταστάσεις ....
-Όπως επιθυμείς .... φεύγεις αμέσως!
-Sure yes Sir!
Χαιρετάει στρατιωτικά και φεύγει ....

Πάει λοιπόν στον Αμαζόνιο και χάνεται στο δάσος. Ψάχνει για πολύ καιρό, περνάνε ένας-δύο μήνες και κανείς δεν παίρνει απάντηση. Ο γιατρός ανησυχεί μέχρι που πάνω στο εξάμηνο λαμβάνει ένα τηλεγράφημα που λέει:

"Ειμαι πολύ κοντά. Η αποτυχία δεν είναι επιλογή."

Περνάει λοιπόν έναν χρόνο και ο γιατρός έχει απελπιστεί πλήρως, νομίζοντας ότι ο Ράμπο χάθηκε στο δάσος, όπου και άφησε την τελευταία του πνοή. Ξαφνικά ένα μεσημέρι ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα ο τούμπανος, φανερά καταβεβλημένος από τις κακουχίες.
-Που είσαι συ ρε?
-Η Αποστόλη απέτυχε!
-Χάσου από μπροστά μου ...... ΤΩΡΑ!!! Όλοι άχρηστοι είστε!!!!

Ο Ραμπο φεύγει και αποφασίζει να επικοινωνήσει με τους δύο προηγούμενους μπας και καταφέρουν όλοι μαζί, ανταλλάζοντας πληροφορίες να βρουν το μυρμήγκι και να το πάνε στο γιατρό, μιας και βλέποντας πόσο απελπισμένος ήταν, θα μπορούσαν να του ζητήσουν πολλά χρήματα!

Συναντιούνται σε ένα μαγαζί και έρχεται το γκαρσόνι να τους πάρει παραγγελία:
-Τι να σας φέρω?
-Ένα σάντουις σπέσιαλ χωρίς μαρούλι και μια κοκα κόλα.
-Ενα φραπέ σκέτο και ένα προφιτερόλ.
-Ένα χυμό πορτοκάλι, φυσικό.

Καθώς συζητούν έρχεται η παραγγελία και την ώρα που ανακάτωναν τους φραπέδες δαγκώνει ο πληροφορικάριος το σάντουιτς .... και τι να δει!






Είχε μαρούλι!
.